درسنامه آموزشی عربی کلاس هشتم

اَلْمُعْجَم (12 کلمۀ جدید)

أَقْرِباء: خویشاوندان «مفرد: قَریب»	تَسأَلُ فِراخَها: از جوجه‌هایش می‌پرسد
حَدَثَ | یَحْدُثُ: اتّفاق افتاد | اتّفاق می‌افتد	حَضَرَ | یَحضُرُ: حاضر شد | حاضر می‌شود
خَوْف: ترس، ترسیدن	ساجِد: سَجده کننده
عِزَّة: ارجمندی	عُشّ: لانه
قَمْح: گندم	کَوکَب: ستاره
مائِدَة: سفرۀ غذا	نَهار: روز (روز هنگام)
یَعْتَمِدُ: اعتماد می‌کند، تکیه می‌کند	اَلِاِعْتِمادُ عَلَی النَّفْسِ: تکیه به خود

نَصِّ الدَّرسِ: الاِعتِمادُ عَلَی النَّفْسِ

تکیه به خود

تَخْرُجُ عُصْفورَةٌ مِنْ عُشِّها فی مَزرَعَةٍ کَبیرَةٍ وَ تَقولُ لِفِراخِها: «یا فِراخی، عَلَیکُنَّ بِمُراقَبَةِ حَرَکاتِ صاحِبِ الْمَزرَعَةِ. ماذا یَقولُ وَ یَفعَلُ»؟
گنجشکی از لانه‌اش در کشتزاری (مزرعه ای) بزرگ بیرون می‌رود (خارج می‌شود) و به جوجه‌هایش می‌گوید. ای جوجه‌هایم، باید مراقبِ حرکت‌های صاحب مزرعه باشید. چه می‌گوید و چه می‌کند؟»

اَلْفَرْخُ الْأوَّلُ: صاحِبُ الْمَزرَعَةِ مَعَ جارِەِ یَذهَبانِ إلَی شَجَرَتَینِ وَ یَجلِسانِ بَینَهُما.
جوجه نخست: صاحب مزرعه همراه همسایه‌اش به سوی دو درخت می‌روند و میان آن دو می‌نشینند.

اَلْفَرْخُ الثّانی: زَوجَةُ صاحِبِ الْمَزرَعَةِ وَ جارَتُها تَذهَبانِ إلی نَفْسِ الشَّجَرَتَینِ.
جوجه دوم: همسر صاحب مزرعه و همسایه‌اش به سوی همان دو درخت می‌روند.

اَلْفَرْخُ الثّالِثُ: اَلْجیرانُ یَجلِسونَ عَلَی الْیَمینِ.
جوجه سوم: مردان همسایه‌ در سمت راست می‌نشینند.

اَلْفَرْخُ الْأوَّلُ: اَلْجاراتُ یَجْلِسْنَ عَلَی الْیَسارِ.
جوجه نخست: «بانوان همسایه در سمت چپ می‌نشینند.»

اَلْفَرْخُ الثّانی: مَا الْخَبَرُ؟ ماذا یَفعَلونَ؟ أَ هذِەِ ضیافَةٌ؟
جوجه دوم: چه خبر است؟ چه می‌کنند؟ آیا این مهمانی است؟

اَلْفَرْخُ الثّالِثُ: اَلنِّساءُ یَجلِبْنَ الطَّعامَ وَ الْخُبْزَ وَ یَجلِسْنَ جَنْبَ الْمائِدَةِ.
جوجه سوم: خانم‌ها خوراکی(غذا) و نان و پنیر می‌آورند و کنار سفره می‌نشینند.

اَلْفَرْخُ الْأوَّلُ: اَلرِّجالُ یَجمَعونَ الْحَطَبَ وَ یَجلِبونَ الْماءَ وَ بَعْدَ ذٰلِکَ یَلْعَبونَ.
جوجه اول: «مردان هیزم جمع می‌کنند و آب می‌آورند و پس از آن بازی می‌کنند.»

تَرجِعُ الْأُمُّ وَ تَسْأَلُ فِراخَها: «ماذا حَدَثَ»؟
مادر بر می‌گردد و از جوجه‌هایش می‌پرسد: «چه شده است؟)»

اَلْفَرْخُ الثّانی: صاحِبُ الْمَزرَعَةِ طَلَبَ الْمُساعَدَةَ مِنْ جیرانِهِ لِجَمْعِ الْقَمْحِ. عَلَینا بِالْفِرارِ.
جوجۀ دوم: صاحبِ مزرعه از همسایگانش برای جمع کردنِ گندم کمک خواست. (درخواست کمک کرد) باید بگریزیم. (فرار کنیم)

أُمُّ الْفِراخِ: لا؛ نَحْنُ فی أَمانٍ فی عُشِّنا.
مادر جوجه‌ها: نه، در لانهٔ‌مان در امنیتیم.

فِی الْیَومِ الثّانی تَخْرُجُ الْعُصْفورَةُ مِنَ الْعُشِّ وَ تَقولُ لِفِراخِها: «عَلَیکُنَّ بِالْمُراقَبَةِ؛ إضاعَةُ الْفُرصَة غُصَّةٌ».
در روز دوم گنجشک از لانه بیرون می‌رود (خارج می‌شود) و به جوجه‌هایش می‌گوید: «باید مراقب باشید؛ از دست دادن فرصت اندوه است.»

بَعْدَ رُجوعِ الْأُمِّ قالَ الْفَرْخُ الثّالِثُ: «صاحِبُ الْمَزرَعَةِ طَلَبَ الْمُساعَدَةَ مِنْ أَقْرِبائِهِ لِجَمْعِ الْمَحصولِ. عَلَینا بِالْفِرارِ».
بعد از برگشتن مادر، جوجه سوم گفت: «صاحب مزرعه از نزدیکانش برای جمع‌آوری محصول درخواست کمک کرد باید بگریزیم (فرار کنیم.)

أُمُّ الْفِراخِ: نَحنُ فی أَمانٍ.
مادر جوجه‌ها: ما در امانیم.

فِی الْیَومِ الثّالِثِ: اَلْفِراخُ: سَمِعْنا أَنَّ صاحِبَ الْمَزرَعَةِ یَقولُ «سَأَبدَأُ بِجَمْعِ الْقَمحِ بِنَفْسی غَداً.»
در روز سوم: جوجه‌ها: شنیدیم که صاحب مزرعه می‌گوید فردا خودم شروع به جمع‌آوری گندم خواهم کرد.

خافَتْ أُمُّ الْفِراخِ وَ قالَتْ: «اَلْآنَ عَلَینا بِالْمُهاجَرَةِ.»
مادر جوجه‌ها ترسید و گفت: «اکنون باید کوچ کنیم». ( مهاجرت کنیم)

اَلْفِراخُ یَسْأَلْنَ أُمَّهُنَّ: «لِماذا عَلَینا بِالْمُهاجَرَةِ؟! هوَ وَحیدٌ وَ بِلا صَدیقٍ».
جوجه‌ها از مادرشان می‌پرسند: «چرا باید کوچ کنیم؟ او تنها و بی دوست است.»

الْأُمّ: عِندَما یَعْتَمِدُ الإنسانُ عَلَی غَیرِەِ؛ لا یَفعَلُ شَیئاً مُهِمًّ؛ وَ عِنْدَما یَعْتَمِدُ عَلَی نَفْسِهِ؛ یَقدِرُ عَلَی کُلِّ شَیءٍ.
و هنگامی که به خودش تکیه می‌کند؛ هر چیزی را (کاری را) می‌تواند. (قادر می‌شود هر کاری انجام دهد).

التَّمارین